« Πρώτα προσπαθούν να σε αγνοήσουν, μετά να σε γελοιοποιήσουν, μετά να σε πολεμήσουν και μετά τους νικάς » (Γκάντι)
« Μας έχουν καταλογίσει τα πάντα, εκτός από αυτό που πραγματικά είμαστε και φοβούνται » (Ντεμπόρ)
English
English

Francais

Italiano

Espanol

Portuguese

Deutsch

Polska

Russian

   
Καλώς ήλθατε,
στον επίσημο δικτυακό τόπο
του Υπάτου Συμβουλίου των
Ελλήνων Εθνικών
Αρχική σελίδα
Σχετικά με το ΥΣΕΕ
Συχνές Ερωτήσεις
Δελτία Τύπου
Μ.Μ.Ε.
Γίνετε Μέλη
Κείμενα - αρχεία
Ιστορίες Αγάπης
Επικοινωνία
Εκδηλώσεις
Βασικά Ελληνικά τυπικά προς χρήση των Ελλήνων Εθνικών
Ονοματοδοσία
Γάμος
Κήδευση
Τα παραπάνω αποτελούν ένα βασικό σχεδίασμα τυπικών και μπορούν να προσαρμοστούν ή διαμορφωθούν ελεύθερα από τον καθένα Εθνικό θρησκευτή σύμφωνα με τις ιδιαίτερες περιστάσεις που τον αφορούν.




Προτεινόμενοι δικτυακοί τόποι
«Εκατηβόλος»
Περιοδικό Διιπετές
Βλάσης Ρασσιάς
Ελλήνων Τόποι
Δελφύς - ΥΣΕΕ
ΥΣΕΕ Αμερικής
Ένωση Σαμίων Εθνικών
Μυθολογικό Εργαστήρι για παιδιά
 

Αναζήτηση στις σελίδες του ysee.gr
Powered by FreeFind
το ysee.gr έχει βελτιστοποιηθεί για τον Mozila FireFox



Οι περί Θείου αντιλήψεις του Γεωργίου Γεμιστού Πλήθωνος

Κεφάλαιο 21ο του βιβλίου του Κώστα Π. Μανδηλά «Γεώργιος Γεμιστός Πλήθων» των εκδόσεων «Ανοιχτή Πόλη», Αθήναι 1997, ISBN 960 - 7748 - 08 - 5. Αναδημοσίευση με άδεια των εκδοτών.

Η καλύτερη κατανόηση των περί Θείου απόψεων του Γεμιστού προϋποθέτει και τη γνώση της ουσίας στη διαμάχη μεταξύ Νέοπλατωνικών και Χριστιανών, έτσι όπως αυτή είχε διαμορφωθεί από τα πρώτα χρόνια του Βυζαντίου. Ο διωγμός της Ακαδημίας των Αθηνών, δεν ήταν καθόλου άσχετος με τις απόψεις του Πρόκλου περί «αϊδιότητος του Κόσμου». Ο Ιωάννης Φιλόπονος από την Αλεξάνδρεια, είχε απαντήσει στα μέσα του έκτου αιώνα στον Έλληνα φιλόσοφο με τη γνωστή πραγματεία «Κατά των Πρόκλου περί αϊδιότητος του Κόσμου επιχειρημάτων», και σε πλήρη σύγχυση είχε προσπαθήσει να απαντήσει με επιχειρήματα μέσα από τον Πλάτωνα και από τον Αριστοτέλη, μολονότι ο πρώτος δεχόταν την ύπαρξη της ουσίας προ της Δημιουργίας και ο δεύτερος, με λίγες διαφορές, συμφωνούσε με τον Πρόκλο.

Άλλωστε, είναι γνωστό ότι ουδέποτε η Ελληνική Σκέψη δέχτηκε «έξωθεν και εκ του μηδενός» Δημιουργό του Κόσμου. Η δημιουργία του Κόσμου έτσι όπως δίνεται από τη Γένεση των Ιουδαίων, δεν μπορεί να γίνει κατανοητή από τον Έλληνα Άνθρωπο. Τα ενδιάμεσα επίπεδα μεταξύ Υπέρτατου Θεού και ανθρώπων ικανοποιούν τη φύση του στο να μη βλέπει αποξενωμένο το Θείο από το ανθρώπινο. Αυτή η κλιμακούμενη διάταξη των Θεών, αυτή η διαβαθμισμένη ιεραρχία των Θείων, με μια πλήρωση από πάνω προς τα κάτω και όχι δια υποβολής, αποτέλεσε το πρότυπο του Πλήθωνος για το δικό του Πάνθεον.

Το βασικό πρόβλημα που αντιμετώπιζε ο Γεμιστός στην υπέρβαση του κοινωνικού κατεστημένου, ήταν πρώτα απ' όλα το ξεπέρασμα της βυζαντινής παράδοσης που ήθελε τον αυτοκράτορα ως τάχα δικαίως αυταρχικό όργανο μιας θείας πολιτικής. Όπως και αλλού ήδη περιγράψαμε, ο «ελέω Θεού» μονάρχης ήταν ο αντικατοπτρισμός στη γη ενός μονοθεϊστικού μοντέλου, στην προκειμένη περίπτωση του Χριστιανισμού, που κατά τον Γεμιστό πάση θυσία έπρεπε να αντικατασταθεί με κάποιο άλλο μοντέλο, το οποίο θα παρείχε μεγαλύτερο βαθμό συνάφειας με την Ιδανική Πολιτεία του. Έψαξε δηλαδή για μια θρησκεία που θα μπορούσε να στηρίξει την ανάλογη πολιτική του μεταρρύθμιση, τη «σπουδαία» Πολιτεία του όπως τόνιζε στο Θεόδωρο. Για τον σκοπό αυτό, κατέφυγε στον Πλάτωνα. Η σημασία λοιπόν της νεοπλατωνικής θεώρησής του ήταν ο ηθικός κώδικας που έβγαινε από αυτή. Η δε Κοσμολογία του, όπως θα δούμε, έδινε μεγαλύτερη αξία στον υλικό κόσμο. Στον Πλήθωνα, το χάσμα της αποξένωσης μίκραινε σε εκπληκτικό βαθμό. Ο άνθρωπος έστρεφε το βλέμμα του πιο πολύ προς το Φυσικό Κόσμο και το αχανές και ψυχρό διάστημα ξανακέρδιζε μέρος της χαμένης μοναξιάς του. Ο Massai γράφει χαρακτηριστικά: «Η ψυχή που δεν έχει ενσαρκωθεί, δεν ευρίσκεται σε πλεονεκτικότερη θέση από εκείνη που έχει ενσαρκωθεί. Η παρούσα ζωή είναι εξ ίσου ουσιώδης και διαρκής, εφόσον η ανθρώπινη ζωή θα πρέπει διαδοχικώς να λαμβάνει και να εγκαταλείπει το φθαρτό σώμα. Γι'αυτό ο Πλήθων προτιμά την προσφορά της παρούσης ζωής από κάθε μελλοντική υπόσχεση και ελπίδα. (1)

Η βασική του Κοσμολογική Αρχή παραμένει πιστή στην Ελληνική Παράδοση, σύμφωνα με την οποία ο Κόσμος όλος είναι φτιαγμένος από άφθαρτες και αιώνιες ουσίες και δεν μπορεί ποτέ του να καταστραφεί. Άποψη που έντονα είχε καταδιώξει η χριστιανική σκέψη, υποστηρίζοντας αντίθετα τις βιβλικές αντιλήψεις. Το μη φθαρτό του Κόσμου εξουδετέρωνε την εσχατολογική φύση του Μονοθεϊσμού, όπως και την σχετικά δουλική αναγωγή του υπαρκτού σήμερα στο μακρινό και ασαφές προσδοκόμενο. Ακύρωνε την καθοσίωση μιας ζωής βασάνων και δυστυχίας, όπου το μέλλον έφτανε να προσδιορίζεται μόνο μέσα από την προσμονή, και ολόκληρη η ανθρώπινη ύπαρξη μέσα από την προσδοκία. Η γενικευμένη υποδούλωση του ανθρώπου ήταν γεγονός. Άνθρωπος-υπήκοος ενός δήμιου-δημιουργού, εξόριστος σκλάβος σε έναν κόσμο υποταγμένο μέχρι τα σπλάχνα του στην βία, κατακάθι ενός χαμένου ουρανού, ξένος πάνω στην ίδια του τη γη. Ο άνθρωπος βρισκόταν εξόριστος πάνω σε ένα πλανήτη πού δεν ήταν τίποτε περισσότερο από ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης, όπως και φυλακισμένος μέσα σ' ένα σώμα πού δεν ήταν τίποτε περισσότερο από μία φυλακή για δυστυχισμένες ψυχές (2). (Αποτέλεσμα αυτής της βιοαντίληψης και οι γνωστές σε όλους μας «καλύτερες μέρες», το προσφιλές σύνθημα όλων των υποψήφιων εξουσιαστών της γής, «προοδευτικών» ή «συντηρητικών», που αν και λίαν συντόμως μεταλλάσσεται σε απογοήτευση, εντούτοις κάθε φορά το αόριστο μέλλον γίνεται επίσης αυτομάτως και μια νέα αρχή για μια νέα ακόμη προσδοκία. Στην «Άριστη» Πολιτεία, η πραγμάτωση του πολίτη έρχεται μέσα σε αυτή την ίδια τη ζώσα πραγματικότητα και όχι σε ένα ασαφές μέλλον, μιας και αυτό, ειδωμένο μόνο ως χυδαίο επενδυτικό έδρανο, είναι παντελώς άγνωστο στον Κόσμο των Ελλήνων).

Στον ίδιο τον Άνθρωπο, ο Πλήθων, σύμφωνα με την κλασσική πλατωνική αντίληψη, διακρίνει ψυχή αθάνατη και σώμα θνητό, που και τα δυο όμως έχουν την αιτία τους στο Θεό. Η αντίληψη αυτή επεκτείνεται και στα ζώα, τα φυτά, τους πλανήτες, που την ύπαρξή τους οφείλουν σε κάποιες διαφορετικές χρονικά αιτίες, οι οποίες εκφράζουν ξεχωριστές δυναμικότητες, και όλες μαζί έχουν την αιτία τους στον «Άκρως Ένα». Πρόκειται για έναν εσωκοσμικό Δημιουργό, αυτογένητο, αθάνατο, μέγιστο, εκ της ουσίας του αγαθό, πατέρα και αιτία όλων των πραγμάτων. Στην συνέχεια έχουν δημιουργηθεί οι υπόλοιπες θεότητες, που γεννήθηκαν από αυτόν και σε αυτόν έχουν την αιτία.. Αυτοί οι Θεοί, ανάλογα με τη δημιουργία τους και τις ιδιότητές τους, διακρίνονται σε διάφορες τάξεις. Οι πρώτοι, είναι τα παιδιά του Διός, είναι δηλαδή τα Έργα. Οι δεύτεροι, τα παιδιά των παιδιών του Διός, είναι τα Έργα των Έργων. Οι Θεοί που έχουν γεννηθεί απ' ευθείας από τον Δία λέγονται Υπερουράνιοι, και είναι απαλλαγμένοι από το σώμα και την ύλη. Μετά τους Υπερουράνιους Θεούς ακολουθούν οι Ουράνιοι Θεοί, με τελευταίο μεταξύ αισθητού Κόσμου και Θεών τον Άνθρωπο, ο οποίος αποτελείται από ύλη και ψυχή.


(1) Λ. Κ. Μπαρτζελιώτη «Ο Ελληνοκεντρισμός και Οι Κοινωνικοπολιτικές Ιδέες Του Πλήθωνος», Αθήνα 1989, σελ. 52

(2) Jacques Lacarriere «Οι Γνωστικοί», εκδ. «Χατζηνικόλη», 3η έκδοση, σελ. 22, 25






«Είμαστε οι Ινδιάνοι της Ελλάδος»


 

Δελτίο Τύπου 185 / 13. 5. 2006

Με ημερομηνία 7 Μαϊου 2006 απεστάλη Υπόμνημα του Υπάτου Συμβουλίου των Ελλήνων Εθνικών (ΥΣΕΕ) αναφορικά με την ανάγκη για:

  1. ΧΟΡΗΓΗΣΗ ΝΟΜΙΚΗΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΟΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΘΝΙΚΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ
  2. ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΑΥΤΗΣ ΩΣ ΤΜΗΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ «ΕΘΝΙΚΗΣ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑΣ»
  3. ΘΕΣΜΙΚΗ ΚΑΘΙΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΙΣΟΝΟΜΙΑΣ, ΙΣΟΠΟΛΙΤΕΙΑΣ ΚΑΙ ΙΣΗΓΟΡΙΑΣ ΤΗΣ

στους κ.κ. Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας, Πρόεδρο της Βουλής των Ελλήνων, Πρωθυπουργό της Ελλάδος, Υπουργό Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης, Υπουργό Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων και Υπουργό Πολιτισμού,

με κοινοποίηση σε 16 ακόμα σχετιζόμενους με το ζήτημα φορείς (διεθνείς Οργανισμούς, Ελληνικά πολιτικά Κόμματα, Μη κυβερνητικές Οργανώσεις, κ.ά.).

Το κείμενο του Υπομνήματος βρίσκεται εδώ



  Αναφορά στο υπόμνημα του ΥΣΕΕ προς την κυβέρνηση σχετικά με τα δικαιώματα των Ελλήνων Εθνικών από την εφημερίδα ΕΘΝΟΣ του Σάββατου 13.5.2006

[ δείτε την σελίδα ]



Το 7ο Παγκόσμιο Συνέδριο Εθνικών Θρησκειών
, που είχε θέμα «Οι Υψηλές Αξίες των Προχριστιανικών Παραδόσεων και Θρησκειών», πέρασε πια στην Ιστορία, όχι τόσο ως το μεγαλύτερο έως τώρα πολιτιστικό γεγονός στην Ελλάδα σε ό,τι αφορά τον σεβασμό στις προχριστιανικές παραδόσεις των λαών της γής , αλλά, κυρίως, ως ένα πέρα για πέρα επιτυχημένο διεθνές συνέδριο ...
[ περισσότερα ]

 © Πνευματικά δικαιώματα Ύπατο Συμβούλιο των Ελλήνων Εθνικών
Τα περιεχόμενα καθώς και οι υπηρεσίας του δικτυακού τόπου ysee.gr διατίθενται στους επισκέπτες του για προσωπική χρήση και ενημέρωση και δεν επιτρέπεται η χρήση αυτών για εμπορικούς σκοπούς με οποιοδήποτε άλλο μέσο, ηλεκτρονικό ή μη, χωρίς την έγγραφη άδεια του Υ.Σ.Ε.Ε. Επιτρέπεται η χρήση αυτών σε άλλους δικτυακούς τόπους εφόσον υπάρχει αναφορά και σύνδεση με το ysee.gr. Δεν επιτρέπεται η χρησιμοποίηση των περιεχομένων του δικτυακού τόπου ysee.gr για υβριστικούς ή δυσφημιστικούς σκοπούς. Το Υ.Σ.Ε.Ε. δεν φέρει ευθύνη για το περιεχόμενο άλλων ιστοσελίδων στις οποίες μπορεί να οδηγούν συνδέσεις από το ysee.gr καθώς και για το περιεχόμενο των κειμένων που αναρτώνται στην Αγορά από τους χρήστες.